เรื่องราว
แต่ไหนแต่ไรมา งั่มงั่มไม่เคยรับมือกับพวกที่พลังเหลือล้นได้เลย ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์ที่พอเห็นหน้ามันปุ๊บ ก็พุ่งเข้าใส่เพื่อจะเกาพุงหรือลูบหู หรือจะเป็นพวกพุดดิ้งพัพที่ชอบอาศัยจังหวะทีเผลอ เข้ามาล้อมหน้าล้อมหลัง แล้วรุมเลียหางมันอย่างบ้าคลั่งอีก... งั่มงั่มคิดด้วยความกระฟัดกระเฟียดว่า มนุษย์และอนิมาพวกนี้ต้องคิดว่ามันเป็นของกินแน่ๆ! แต่บางครั้งบางคราว งั่มงั่มเองก็ฝันหวานเห็นไอศกรีมแสนอร่อย ที่โรยด้วยเยลลี่เม็ดถั่วเต็มไปหมด มันอดใจไม่ไหวต้องขอกัดสักคำ แล้วก็กัดอีกคำ! จากนั้นก็ต้องสะดุ้งตื่นพร้อมอุทาน "ง้าว"... มันพบว่ารสชาติอันหวานล้ำในฝันนั้น แท้จริงแล้วคือหางที่ถูกตัวเองกอดเอาไว้นี่เอง
