เรื่องราว
มนุษย์มักเข้าใจเชาพาวด์ผิดไปเสมอ โดยคิดว่าพวกมันเป็นพวกกินไม่เคยอิ่ม... แต่ในความจริงแล้ว มันไม่เคยรู้สึกหิวโหยเลย เชาพาวด์รู้รสชาติของสรรพสิ่งมาตั้งแต่กำเนิด ใช่แล้ว มันคือปรมาจารย์ด้านประสาทสัมผัส ผู้มีเอกลักษณ์ไม่ซ้ำใคร มันคิดว่าความอิจฉาริษยา ก็คือรสชาตินุ่มละมุนของไอซิ่งที่โรยบนขนม เชาพาวด์เขมือบอาหารอย่างไม่หยุดยั้ง เพื่อสืบเสาะและยืนยันข้อมูลของทุกสรรพสิ่ง แต่เชาพาวด์กลับเต็มไปด้วยความสับสน เพราะบรรดาสิ่งที่มันกลืนกินจนถึงตอนนี้ ยังไม่มีรสชาติไหนที่ตรงกับคำว่ารักเลยสักครั้ง สำหรับเชาพาวด์แล้ว ความรักก็คือความปรารถนาที่จะได้ทุกสิ่ง นี่คือความย้อนแย้งที่ไม่มีวันแก้ได้ เป็นเพียงการหยอกเย้าเล็กๆ น้อยๆ ที่กฎเกณฑ์มอบให้มัน
