เรื่องราว
กักกาลไม่ค่อยเซนซีทีฟเรื่องเวลาเท่าไหร่นัก ทั้งที่ตัวติดอยู่กับนาฬิกา แต่มันก็มักจะมาสาย เพราะชอบจมดิ่งอยู่ในความทรงจำที่ไม่มีชื่อเรียก และโศกเศร้ากับอดีตที่ไม่อาจหวนคืน จริงๆ แล้วกักกาลก็รู้นะว่าควรซื้อนาฬิกาเรือนใหม่ แต่มันมีความยึดติดและทะนงตนในแบบของมัน เน็กซัสอนิมาที่แบกนาฬิกาตัวหนึ่ง จะรักแต่นาฬิกาบนหลังตัวเองเท่านั้น แม้ตัวเองจะมองไม่เห็นหน้าปัดก็ตาม แน่นอน... กักกาลไม่รู้หรอกว่านาฬิกาบนหลังมันน่ะ จริงๆ แล้วเป็นนาฬิกาที่ไม่เดินอีกต่อไปแล้ว
