เรื่องราว
ทุกแห่งหนที่อาชานิลก้าวผ่าน จะทิ้งร่องรอยของหมึกที่เป็นราวหมอกควัน ประดุจมังกรโบยบิน ด้วยเหตุนี้มันจึงถูกมองว่า เป็นศิลปินนอกคอกที่แหกกฎเกณฑ์เดิมๆ อันที่จริง มันก็เคยพยายามใช้เขาหมึกของตน สร้างสรรค์ผลงานให้เป็นชิ้นเป็นอันอยู่ แต่มันพบว่า เมื่อต้องก้มตัวส่ายหัวไปมาเพื่อใช้เขาวาดเส้น ดวงตาของมันกลับมองเห็นแค่พื้นดินเท่านั้น ท่วงท่านั้นช่างดูไม่สง่างามเอาเสียเลย ทั้งยังเป็นอุปสรรคต่อการรังสรรค์ด้วย สุดท้าย มันจึงตัดสินใจยอมประนีประนอมกับตัวเอง หรืออย่างน้อยที่สุด ก็ยอมประนีประนอมกับกระดูกสันหลังของตัวเอง
