เรื่องราว
เฟย์ฟลักซ์มองเข้าไปในห้อง ผ่านหน้าต่างอย่างกล้าๆ กลัวๆ มันเฝ้าสังเกตเช่นนี้มานานแล้ว แสงสลัวจากนาฬิกาทรายในอ้อมอก ทาบทับบนข้อนิ้วที่ปูดโปนของชายบนเตียงผู้ป่วย ภายใต้เรือนผมสีขาวโพลนนั้น มีเสียงละเมอแผ่วเบาเล็ดลอดออกมา ฟังดูคล้ายคำว่า "หนาว" ควันขาวจากยาต้มในโถงทางเดิน คละคลุ้งด้วยกลิ่นขมเปรี้ยวของกากยา ในชั่วพริบตานั้น ร่างบนเตียงซ้อนทับกับวัยรุ่นเมื่อสิบกว่าปีก่อน... เฟย์ฟลักซ์จำไม่ได้แล้วว่าตลอดสิบกว่าปีนี้ มันพลิกนาฬิกาทรายไปกี่ครั้ง มันเฝ้าสังเกตการ "เปลี่ยนแปลง" ของมนุษย์... สิ่งเหล่านี้ประกอบขึ้นเป็นสิ่งที่เรียกว่า "โชคชะตา" ของมนุษย์ ใช่ไหมนะ?
