เรื่องราว
มัชกลูมีนี่กล้าออกมาเฉพาะในเวลากลางคืน แต่มันก็ทั้งคาดหวังและวาดฝันเต็มเปี่ยมเกี่ยวกับตอนกลางวัน: มันคิดว่าท้องฟ้าเป็นวุ้นยักษ์สีรุ้ง เมฆเป็นเยลลี่ที่ลอยละล่อง มันคิดว่าฝนคือน้ำเชื่อมที่ละลายจากวุ้น ส่วนต้นไม้ก็เป็นอมยิ้มแท่งสูงชะลูด มีเพียงหลังฝนตกเท่านั้น มันถึงจะกล้าก้าวออกจากพื้นที่ปลอดภัย เพื่อสำรวจโลกแปลกหน้านั้นด้วยตัวเอง แรงดึงดูดของขนมหวานช่างยิ่งใหญ่เหลือเกิน แต่แล้วมันก็จมดิ่งสู่ความว่างเปล่าอันลึกล้ำ เพราะว่า... มันไม่สามารถมีความรู้สึกต่อทั้งกลางวัน และกลางคืนได้พร้อมกัน นี่แหละคือราคาของการเติบโต
